Make your own free website on Tripod.com

The Missing Fanworks Case

Author : wataru

A/N :: นี่เป็น fic เรื่องแรกของเรา ออกจะเอาใจตัวเอง (และเอาใจลุงกะป้า - - หรือเปล่า ?? ) มากไปสักหน่อย ยังไงก้อช่วยติชมด้วยนะคะ 

อ้อ ........ ถ้าโครงไปเหมือนกับหนัง hollywood เรื่องนึงเข้า ก้อเหยียบๆ ไว้นะ อิอิ - - - คือเราวางพลอตไว้หลายแบบมาก แต่ไปไม่รอด เลยกลับมาที่แบบนี้ แบบว่าเพิ่งดูมาเมื่อ 3-4 วันก่อนเอง

File 1

        รถปอร์เช่ 356 A สีดำสนิทขับฝ่าพงหญ้ามาจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง สภาพของบ้านหลังนี้ไม่ต่างอะไรจากบ้านร้าง ผนังเก่าคร่ำครึ หลังคามีรูโหว่อยู่เต็มไปหมด แสดงถึงความละเลยในการเอาใจใส่ดูแล แต่สถานที่แห่งนี้ กลับเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่แวะเวียนเข้าออกอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลาเช่นนี้ .........

        ชายหนุ่มร่างกำยำ ผมสีบลอนด์เงางาม แต่งกายด้วยชุดสีดำสนิท พร้อมด้วยโอเวอร์โคทตัวหนาสีเดียวกัน ก้าวลงจากรถคันหรู และเดินตรงเข้าไปยังบ้านหลังนั้นด้วยท่าทีที่คุ้นเคย ไม่สิ ..... นี่ไม่ใช่บ้าน แต่เป็น

        โรงน้ำชา CJR ยินดีต้อนรับค่ะ เชิญนั่งก่อนนะคะ สาวผมสั้น หน้าตาน่ารัก เอ่ยปากด้วยความเคยชิน โดยไม่ได้หันไปมองผู้ที่มาใหม่ มือเธอยังคงสาละวนกับการเช็ดโต๊ะตรงหน้า ที่ลูกค้าเพิ่งลุกออกไป

        // ทำไมรอยเท้าถึงได้เยอะอย่างนี้นะ //

        สวัสดีครับ เชอรี่ ยุ่งอยู่เหรอครับ น้ำเสียงที่เย็นเยียบแต่แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน ทำให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามอง
        อ้าว คุณยีน Ohayo ค่ะ รับอะไรดีคะ วันนี้ หมั่นโถวกับน้ำชาไหม
        คุณว่ามันอร่อยไหมล่ะครับ ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากนิดๆ
        เมื่อวันก่อนคุณก้อถามอย่างนี้ เมื่อวานก้อถาม วันนี้คุณก็ยังถามฉันอีก คุณพูดอย่างนี้มา 14 วันแล้วนะคะ เอ๊ะ หรือ 12 วันนะ - - - ฉันก้อยังยืนยันคำเดิมค่ะ ว่าไม่อร่อย
        ครับ งั้นผมเอาหมั่นโถว 2 ก้อน กับน้ำชาถ้วยนึงครับ
        ค่ะ สักครู่นะคะ

        ที่ภายนอกร้าน ชินอิจิ เฮย์จิ และ รัน เดินตรงมาที่ร้าน ด้วยท่าทางกวนๆ

        เฮ้ย ลูกพี่ นี่มันปอร์เช่ ของไอ้หนุ่มหน้าจืดนั่นดิพี่ ลูกน้องผิวหมึก เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์
        มันมาทำไม มาได้ทุกวี่ทุกวัน
        สงสัยมันมาจีบ เชอรี่อีกแล้ว เล่นงานรถมันเลยดีไหม รันเสริม
        อย่าเพิ่ง เล่นงานกะตัวดีกว่า ชินอิจิ ตอบด้วย

        เฮ้ย ... รถใครวะ จอดขวางหน้าร้าน เกะกะ จริง ชินอิจิ ตะโกนเข้าไปในร้านด้วยเสียงอันดัง ลูกค้าบางตัวตกใจมาก ถึงขนาดเปลี่ยนสีให้กลืนไปกำแพง ในขณะที่บางตัวก้อพยายามขุดพื้นดินให้เป็นหลุมเพื่อพรางตัว

        เชอรี่ครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้เจอกันใหม่ ยีนทำหน้านิ่งๆ แต่ส่งสายตาที่เกือบทำให้เชอรี่แทบกรี๊ด
        เฮ้ย ...... นายนะ วันหลังไม่ต้องมาอีกนะ ที่นี่ไม่ต้อนรับ
        ชินอิจิ อย่าไล่แขกอย่างนั้นสิ วูฟ หมาป่าตาเดียวที่สามารถแปลงร่างกลายเป็นคนได้ หรืออีกนัยหนึ่งก้อคือ เจ้าของโรงน้ำชาแห่งนี้นั่นเอง ขัดขึ้นมาอย่างไม่พอใจ
        อะไรกัน วูฟ นี่มันมาเกาะแกะน้องสาวเธออยู่ตั้งนาน 2 นาน เธอไม่ว่าอะไรมั่งเลยรึ เกิดมันมาจีบฉันเธอจะหึงไหมเนี่ย ฮะ !!! ... รัน แฟนสาวของวูฟ โพล่งออกมาอย่างระงับอารมณ์ไม่อยู่
        แหม หึงสิจ้ะ ไม่เอาสิ รันอย่างอนวูฟสิจ้ะ
        ผมแค่มาทานหมั่นโถวแค่นั้นเอง ยินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
        ทานหมั่นโถว แกจะบ้าเรอะ ไม่มีใครเค้ามาทานหมั่นโถวที่นี่กันหรอก แข็งก้อแข็ง ดำก้อดำ หมั่นโถวพันปีเลอะอุ้งตีนหมาอย่างนี้ ใครทานลงก็บ้าแล้ว
        หมาป่า เว้ย ....... หมาป่า วูฟเริ่มชักสีหน้านิดๆ สายตากวาดไปยังโต๊ะที่เหลืออย่างรวดเร็ว ใบหน้าของคนและสัตว์ทั้งหลายพยักหน้าหงึกหงัก แสดงท่าทีว่าเห็นด้วยกับคำพูดของชินอิจิเป็นอย่างมาก พร้อมกับเริ่มจับกลุ่มนินทากันอย่างออกรสออกชาติ

        แกไปนะ ออกไปเลย แล้วไม่ต้องกลับมาที่ร้านนี้อีก ฉันไม่ต้อนรับ แล้วไม่ต้องมายุ่งกับเชอรี่อีกนะ เชอรี่เป็นแฟนฉัน จำไว้ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน
        แล้วถ้าผมไม่เชื่อคำพูดคุณล่ะ
        แก ก็จะเจออย่างนี้ไง !!!!!!

        โดยที่ยีนยังไม่ได้ตั้งตัว ชินอิจิ ปราดเข้าไปชกยินทีเดียวลงไปกองกับพื้น จากนั้นงานตะลุมบอนย่อยๆก้อเกิดขึ้น เฮย์จิ ลูกน้องมือดีของชินอิจิ ช่วยลูกพี่ซัดอย่างไม่ยั้ง พอยีนตั้งหลักได้ก็ซัดกลับคืน ทั้งเตะ ต่อย ตบ กัด ดึง ทึ้ง วิชาหมัดมวยจัน มวยไทย ไทเป ไทเก็ก มีเท่าไหร่ ต่างก้องัดออกมาหมด

        วูฟ ห้ามเค้าสิ ยืนเฉยอยู่ทำไม เชอรี่ เร่งวูฟ ที่กำลังเชียร์มวยคู่เอกอย่างเมามัน
        ห้ามทำไม กำลังมันเลย เอ้า .....ห้ามก้อห้าม วูฟเดินหายเข้าไปหลังร้าน แล้วกลับมาด้วยหม้อน้ำร้อน 2 ใบ
        บ้าแล้วเหรอ นี่ พวกเค้าเป็นคนนะ อย่าใช้วิธีนี้สิ เชอรี่ร้องห้ามเสียงหลง พร้อมกับกระชากแขนวูฟเอาไว้ เมื่อวูฟตั้งท่าจะสาดน้ำร้อนด้วยความเคยชิน

        เหวอ .........................อ วูฟเสียหลักอย่างแรง ทำให้หม้อน้ำร้อนลอยละลิ่ว ไปโดนกิ้งก่า งู ก็อดซิล่า ฯลฯ ที่อยู่แถวนั้นอย่างช่วยไม่ได้

        อ๊ากส์ ............ โอ๊ย................แง๊ว ............. เสียงกรีดร้องดังโหยหวนออกมาจากกลุ่มสัตว์ที่โดนน้ำร้อน ทำให้ชินอิจิ เฮย์จิ และ ยิน ตกใจและหันมามอง วูฟ รัน และ เชอรี่ จึงรีบเข้าไปขวางทั้ง 3 คนไว้ ไม่ให้ต่อสู้กันอีก

        พอ พอได้แล้ว ยินคุณกลับไปก่อน - - - - ชินอิจิ อย่าก่อเรื่องได้ไหม ฉันขอร้อง
        เฮอะ ฝากไว้ก่อนเหอะ ถ้าฉันเจอแกที่นี่อีก แกไม่รอดแน่ ยินเอ๊ย ...... ชินอิจิกล่าวไล่หลังยินที่เดินออกไปจากโรงน้ำชา

        หลังจากการตะลุมบอนย่อยๆผ่านพ้นไป มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ที่วูฟต้องมาจัดร้านให้เข้าที่อย่างเดิม โดยมีตัวต้นเหตุนั่งให้กำลังใจอยู่ข้างๆ

        เจ็บใจจริงๆ น่าจะชกเพิ่มได้อีกสักหมัด 2 หมัด
        ไม่เอาน่า ชินอิจิ แค่นั้นก็มากเกินไปแล้วนะ เชอรี่ส่ายหน้า ในใจพลางนึกสงสารคนที่อยู่ห่างไกลออกไป แล้วฉันยังไม่ได้ต่อว่าเลยนะ อะไรกัน อยู่ๆ มาบอกว่าฉันเป็นนายได้ยังไง ฉันเสียหายหมด
        อ๋อ - - เธอกลัวเจ้านั่นจะหนีไปใช่มั้ยล่ะ - - ฉันก็แค่ไม่อยากให้มันมายุ่งกับเธอ .. ก็แค่นั้น
        เอาเป็นว่า คราวหลังนายอย่าพูดอย่างนี้อีกก็แล้วกัน ฉันขอร้อง
        ชินอิจิ เฮย์จิ นายต้องจ่ายค่าเสียหายให้ฉันรู้ไหม ทั้งหมดก้อ . 50 อีแปะ วูฟคำนวณอย่างรวดเร็วและคิดดอกเบี้ยเผื่ออีก 10%
        งั้นก็แปะไว้ก่อนล่ะกันนะ บาย .. ไปละ 2 หนุ่มพูดจบก็วิ่งออกไปนอกร้านทันที

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

        กองสืบสวนสอบสวน1 กรมตำรวจ

        ก็อย่างที่รู้กันนะ ว่าพักนี้มีเรื่องร้องเรียนบ่อยเหลือเกิน เรื่องของโดนฉก ทั้งโดจิน fanfic fanart แล้วทำไมมันต้องเป็นของพวกนี้ด้วยล่ะเนี่ย เค้าจะขโมยไปทำไมนะ สารวัตรทาคางิ กล่าวด้วยเสียงเหนื่อยๆ
        หมวดชิราโทริ เรื่องที่ผมสั่งไว้ คุณทำหรือยัง
        ครับ สารวัตร ผมให้คนของเราปลอมตัวเข้าไปในแหล่งของพวกมันแล้ว - - - อ่า .... นั่นไงหมวดยีนกลับเข้ามาพอดี - - - อ้าว ทำไมสภาพคุณเป็นอย่างนี้ล่ะ
        มีเรื่องนิดหน่อยน่ะครับ ...... รายงานตัวครับสารวัตรทาคางิ
        อืม .... แล้วเรื่องข้อมูลล่ะ ไปถึงไหนแล้ว ได้อะไรกลับมามั่ง
        ยังไม่มีอะไรยืนยันที่แน่นอนครับ แต่ดูท่าทางแล้ววูฟไม่น่าจะใช่คนที่อยู่เบื้องหลังคราวนี้
        มันจะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ นี่แสดงว่าคุณไปหลงเสน่ห์ยัยเชอรี่เข้าแล้วล่ะสิ ถึงได้ช่วยออกตัวให้พี่ชายเค้าแบบนี้ หมวดชิราโทริแย้งอย่างขำๆ
        ของที่โดนฉก ส่วนมากก็ผ่านตานายวูฟมาหมดแล้วทั้งนั้น ขอแค่มีหลักฐานเท่านั้น เราก้อจะจัดการกับเค้าได้ ถ้าคุณไม่อยากทำก้อบอกผมได้นะคุณยีน ผม จะจัดการมันเอง สายตาของหมวดชิราโทริแข็งกร้าวขึ้นแวบนึง ก่อนจะกลับไปเป็นปกติ
        แล้วเรื่องของมืดๆล่ะ ได้ความยังไง ยีน คุณเคยอ่านมั่งหรือเปล่า ทาคางิตัดบท เมื่อเห็นว่าสงครามจิตย่อยๆเริ่มจะก่อตัวขึ้น
        ก็ .......... ได้ดูๆ มามั่งแล้วครับ ยีนกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจเริ่มหนักอึ้ง เมื่อ 2-3 วันก่อน เค้าแอบไปอ่าน fic ของใครก็ไม่รู้ ที่บังเอิญวางทิ้งไว้บนโต๊ะในโรงน้ำชาแห่งนั้น ร่องรอยของ fic มีสภาพที่บ่งบอกได้ว่า ผ่านมือและอุ้งมือมาแล้วนับไม่ถ้วน ยิ่งไปกว่านั้น fic นั้น ยังมีตัวเอก (เอ๊ะ - - หรือตัวร้ายหว่า) ของเรื่องชื่น ยิน อีกด้วย ถึงมันจะต่างแค่สระตัวเดียว เค้าก็ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ และเมื่อเห็นชื่อผู้แต่ง เค้าก็อึ้งไป 48.69 วินาที - - - - ผู้ที่แต่ง fic เรื่องนั้นชื่อ Cherie !!! - - - - คนที่ชื่อเชอรี่ในโลกนี้มีตั้งเยอะแยะไป ไม่น่า ..... คงไม่ใช่สาวสวยน้องสาวนายวูฟที่เค้าแอบชอบอยู่หรอก คงจะเป็นป้าแก่ๆสักคน หรือ ไม่ก็แมวดำสักตัวมากกว่า

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +


To Be Continued...

File 2 >>

One-shot / เรื่องสั้น Series / เรื่องยาว Poem / กลอน Dark Zone

Home  /  Update  /  Just so Story...  /  Novel Game  /  Doujinshi  /  Crazy Art  /
โรงน้ำชา CJR  /  Have a Look!!!  Crazy Things  /  1412-Crazy Link