Make your own free website on Tripod.com

GIN Story

Author : Wizardจอมสาระแน

A/N:เรื่องนี้เนื่องด้วยเรานั้นเหลือบไปเห็นในอาการคลั่งท่านยีนของป้าที่ไหนก็ไม่รู้ เราเลยขอนำเรื่องมาทำFic ให้ป้าซะเลย^^แต่ว่าเราจะนำเสนอประวัติของยีนตอนยังเรียนหนังสือให้ด้วย Fiction เรื่องยาววววกำลังเปิดม่านแล้ว

File3

วันที่ x เดือน r ปี xxyz

ณ.ห้างCENTRAL ชั้น3(แผนกเสื้อผ้า)

"ไปไหนต่อดี" ยีนถาม "ที่แน่ๆยิ่งกว่าแช่แป้งคือหยุดซื้อของได้แล้ว ชั้นว่าว่ามันชักจะมากเกินไปหน่อยแล้วนะ"

ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่ชั้นยังไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าเลยนะเชอรี่บ่นอย่างหัวเสีย

เพราะเธอไม่ใช่คนถือน่ะสิ ถึงพูดแบบนั้นได้ ยีนบ่นพลางถือของที่เชอรี่ซื้อมา (สาเหตุที่ยีนต้องถือของให้นั้น

เพราะคงไม่มีใครให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆถือของพะรุงพะรัง โดยผู้ใหญ่ที่ยืนข้างๆไม่ช่วยถือเลยหรอกนะ^^)

โธ่ แค่ของนิดๆหน่อยๆเท่านั้นเอง เด็กผู้หญิงเริ่มบ่น

นิดๆหน่อยๆของเธอเหรอ หลอดทดลอง ตะเกียงบุนเซ็น แฟ้มเอกสารหนึ่งกอง PC1เครื่อง ขวดแก้ว14ขวด ฯลฯ

ของนิดๆหน่อยๆของเธอแต่ล่ะอย่างไม่ใช่ย่อยๆเลยนะ!!!!! ยีนเถียงเป็นชุดใส่เชอรี่ทันที

"งั้นให้ชั้นซื้อเสื้อเสร็จก่อนก็แล้วกัน"เชอรี่กล่าว "งั้นเอาเสื้อเชื๊ตสีเทาตัวนี้ก็แล้วกัน

สีเทาสีโปรดของเธอเหรอ รสนิยมแปลกพิลึกชะมัดเลยยีนพูดอย่างจงใจให้เด็กหญิงได้ยิน

ทำไม สีนี้ดูมีเสน่ห์จะตาย เชอรี่เริ่มเถียงกลับบ้างแล้ว

ตื๊ด ตี๊ด ตี๊ด !!!!!!!!!!!

เสียงมือถือของยีนขัดจังหวะการทะเลาะกันระหว่าง2คนนั้นทันที

ฮัลโหล ยีนรับสาย เธอเองเหรอ. O.K. งั้นเจอกันที่..ยีนตอบ

"โทษทีมีงานด่วนกลับเองได้มั้ย" ยีนถามพล่างมองเชอรี่และของที่เธอซื้อมาพะรุงพะรัง

"ช่วยไม่ได้ชั้นพาเธอไปส่งก่อนก็แล้วกัน ยีนพูดอย่างเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้

ถ้ายุ่งมากก็ไม่ต้องหรอก ชั้นกลับเองก็ได้

เออก็ดีมีอะไรก็โทรเข้ามือถือชั้นล่ะกัน ยีนพูดอย่างเฉยชาแล้วเดินไปเลย

.

Bar Pennsylvania

"ไง! ยีน ปล่อยให้เลดี้ต้องรอนานไม่สมกับเป็นสุภาพบุรุษเลยนะ" เจ้าของเสียงเป็นหญิงสาว อายุอานามเหมือนเพิ่งผ่าน20มา

ไม่นานนัก ผมสีทองช่างงดงามเหลือเกิน แว่นตาสีดำรับกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มที่ดูเหมือนการเสแสร้งซะมากกว่า

เบลม็อท คราวนี้เธอมีปัญหาอะไรอีกล่ะชายหนุ่มผมยาวสีซีด ใส่โค้ทดำสนิทราวกับจะฉาบความมืดที่มืดอยู่แล้ว

ให้มืดลงไปอีก เดินมานั่งที่โต๊ะแล้วทักสาวสวยตรงหน้าอย่างไม่ใยดี

แหม แค่อยากเจอเท่านั้นไม่ได้เหรอ หญิงสาวเริ่มหยอกชายหนุ่มเล่น

ไม่ต้องพูดมากน่า มีธุระอะไรก็ว่ามา ชายหนุ่มพูดอย่างไร้เยื่อใย

แค่อยากมาดูหน้าหมาป่ากับหนูน้อยหมวกแดงน่ะ

หมาป่า?หนูน้อยหมวกแดง? หมายถึงเชอรี่รึ?

ช่ายยยย อยากมาดูว่าตอนนี้หนูน้อยหมวกแดงโดนหมาป่างาบตายยัง

นี่ เห็นชั้นเป็นคนแบบนั้นเลยเหรอ ชายหนุ่มเริ่มไม่ชอบการเล่นสนุกของหญิงสาวซะแล้ว

แหม แค่ล้อเล่นนิดหน่อยเอง หญิงสาวรีบเสริมเมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่ม ปกตินายไม่ชอบเด็กไม่ใช่เหรอ รึว่านี่กรณียกเว้น

แล้วแต่จะคิด มีอะไรก็ว่ามาล่ะกันยีนกล่าวแล้วนี่เธอไม่กลัวคนเห็นดาราอย่างเธออยู่กับชั้นบ้างหรือไง

ไม่แคร์ซะอย่างใครจะทำไม หญิงสาวเสริมแล้วอีกอย่างชั้นปลอมตัวมาพบนายนี่น่า ไม่มีใครจับได้หรอกยกเว้นนาย

ไม่ว่าเธอจะปลอมตัวยังไง เธอก็เป็นหญิงเจ้าความลับสำหรับชั้นอยู่ดีชายหนุ่มกล่าวพูดธุระมาดีกว่าอย่ามัวพูดแต่เรื่องไร้สาระหน่อยเลย เบลม็อท ชายหนุ่มพูดอย่างเย็นชา

แหมๆๆ นายนี่เย็นชาเหมือนเดิมเลยนะว่าไงดื่มกันหน่อยมั้ยแหมมันตั้ง2-3ปีแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกันเลย

หญิงสาวเสริมก็ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์คราวนั้น

อะไรของเธอ!นี่เธอเรียกชั้นมาเพื่อจะคุยเรื่องนั้นงั้นเหรอ

เปล่า~~แค่คุยพอหอมปากหอมคอเท่านั้นแหละ หญิงสาวแก้ตัวได้น้ำขุ่นๆ

แล้วเธอล่ะทำไมถึงคุยเรื่องนั้นทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าชั้นไม่อยากรื้อฟื้นเรื่องในอดีต

แล้วถ้าชั้นอยากรู้ว่าทำไมนายถึงยึดติดกับผู้หญิงแค่คนเดียวขนาดนั้นทั้งๆที่เค้าน่ะตายไปแล้วนะหญิงสาวพูดเป็นเชิงถาม

ไม่น่าถาม ความลับบางอย่างก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยไม่ใช่เหรอ ชายหนุ่มสรุปสั้นๆแต่กระชับได้ใจความ

.

 

ณ. คอนโดไม่หรูนัก กลางใจเมือง Florida ห้อง1412 (ห้องพักของยีนandเชอรี่)

ในห้องนั้นมีเพียงเด็กผู้หญิงอายุ10ขวบกำลังนั่งอ่านเคมี ฟิสิกส์กับชีวะม.ปลายอยู่(ขยันจังเลย ผิดกับเราริบลับ)

นาฬิกาที่ห้องเข็มสั้นชี้ไปที่เลข12เข็มยาวชี้ไปเลข6 ซึ่งบอกเวลาเลยเที่ยงคืนแล้ว

ดึกป่านนี้แล้วหรือนี่ ยีนยังไม่กลับมาอีกเหรอ เด็กหญิงเริ่มรู้สึกคอแห้งจึงไปหาน้ำดื่ม ในคอนโดค่อนข้างรกเนื่องจากยังจัดข้าวของที่เชอรี่ย้ายมายังไม่เสร็จดี(อย่าคิดนะว่ายีนจะปล่อยให้คอนโดที่อยู่รกยังกะรังหนูไม่มีวันซะล่ะ)

สายตาของเชอรี่ถูกsetไปที่อัลบั้มเก่าๆที่หล่นใต้ตู้หนังสืออย่างไร้คนเหลียวแล ด้วยความสอดรู้สอดเห็นเชอรี่เปิดดูทันที(ไม่ดีนะ)

โอ้โห!!! นี่ใช่ยีนจริงๆอ่ะเปล่าเนี่ย น่ารักจังเลย(ขนาดroommateนายยังขนาดนี้ นายต้องพิจารณาตัวเองบ้างแล้วยีนเอ๋ย)

ทุกรูปที่เปิดดูล้วนมีแต่รูปเด็กชายสีหน้าน่ารัก แทบจะไม่มีการแสดงท่าเคร่งขรึม(โหด,โฉด)เลย ขอยกตัวอย่างสัก2-3รูป เช่น

1.)รูปเด็กชายวัย2ขวบครึ่งใส่ชุดนอนPyjamaสีเหลืองอ่อนที่ยาวกรอมเท้า ในมือมีตุ๊กตาหมีผ้าร่มด้วย(มันใช่ยีนแน่อ่ะเปล่าเนี่ย)

2.)รูปเด็กน้อยผมยาวสีซีด อายุราว 4-5 ขวบ สวมเสื้อกล้ามสีดำมีแมวน้อยสีดำอยู่ในอ้อมแขน..

..

เพิ่มเติมความคิดเห็นของผู้แต่ง(ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้หรอกข้ามๆไปเลยก็ได้)

ป้าCherie:นี่!!!!!!!!! แมวน้อยสีดำที่อยู่ในอ้อมแขนของยีนเป็นชั้นใช่รึเปล่าย๊าาาาาาาาา

ผู้แต่ง: (แน่ใจหรือว่าอยากเป็น)- _-;;

ป้าCherie:ต้องอยากเป็นซิ ได้อยู่ในอ้อมแขนสุดที่รัก สุขใดจะหาเปรียบอ๊า~~~~(เริ่มออกอาการหลอน)

ผู้แต่ง: บังเอิญแมวตัวนี้ชื่อ Cherieซะด้วย งั้นให้ป้าแกรับบทล่ะกัน -_-III (อยากตายในอ้อมแขนของสุดที่รักก็เชิญนะ)

..

ส่วนหน้าหลังๆของอัลบั้ม มีรูปใบหนึ่งเป็นรูปผู้หญิงมีผมสีทองยาวสลวยในชุดสีเทาที่ทำให้เธอดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกับชายหนุ่ม

ผมยาวสีซีด ใส่โค้ทดำยืนอยู่ข้างๆ มีวิวสวนสนุกที่หนึ่งเป็นแบ็คกราวน์

ยีน นี่น้าแล้วนี้ใครอ่ะ สวยจังเลย เพื่อนยีนเหรอ แล้วเชอรี่ก็พลิกกลับด้านหลังรูปมีข้อความเขียนไว้ว่า.

ยีน Happy Birthday สุขสันต์วันเกิดครบรอบ18ปีจ๊ะ

แบรนดี้ XXX

..

XXXนี่มันอะไรว้าเดี๋ยวยีนกลับมาลองถามดูดีกว่า(คิดหรือว่ายีนจะยอมบอก) แล้วแบรนดี้นี่ใครล่ะคนในองค์กรเหรอ

เชอรี่คิดด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสาเด็ก(แต่ชั้นว่ามันแค่ชอบสาระแนเรื่องชาวบ้านเค้ามากกว่าน้า)

ขอตัดกลับมาที่ Bar Pennsylvania ...

"นี่ยีนนายดื่มมากไปหรือเปล่าเนี่ย

จะบ้าเหรอ! แค่วิสกี้แก้ว2แก้วจะเมาได้ยังไง อย่าเวอร์น่า เบลม็อทชายหนุ่มพูดพล่างดื่มวิสกี้อีกแก้ว

ก็คือ... นายสังเกตมั่งมั้ยว่านายน่ะจัดการวิสกี้ไปขวดหนึ่งแล้วนะ เดี๋ยวก็เมากันพอดีหรอก

อ้อเหรอ แต่ว่าเบลม็อท เธอน่ะก็ดื่มไปตั้งครึ่งขวดนะ อย่าว่าแต่ชั้นคนเดียวสิ(ยายนี้ดื่มตั้งเยอะไม่เมาเลยเหรอ)

โธ่ อย่างน้อยชั้นก็ดีกว่านายชั้นยังไม่เคยใช้ชื่อปลอมเลยนะ(เมาแล้วหาเรื่องเลยนะ เดี๋ยวยิงทิ้งซะนี่)

แล้วเธอมีปัญหานักรึไง เบลม็อท (ใช่มีปัญหาอะไร)

เปล่า~~~แต่นายใช้ชื่อปลอมตั้งแต่เมื่อไรน้า~~~อื่ม 5ขวบ 10ขวบอ่ะปล่าวยีน

ไอ้ชื่อปลอมพวกเนี่ย ชั้นใช้ตั้งแต่5ขวบแล้วมีอะไรเหรอ

แต่นายเล่นเปลี่ยนชื่อแทบทุกปีเลยนี่ มีเหตุผลอะไรหรือเปล่า

ไม่มีหรอก ไอ้ของแบบนั้นน่ะ

ว่าไป ก็น่าสงสารเด็กคนนั้นนะ ถ้าเธอใช้ชื่อปลอมแบบนายอาจจะไม่ต้องตายก็ได้

หุบปากไปเลย!!!!!! เบลม็อท ชั้นกลับล่ะ

..

ดึกดื่นค่ำคืนของปลายฤดูฝน ยีนขับรถไปตามถนนย่าน Downtown แล้วพลางคิดถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้นเมื่อ2-3ปีก่อน

วันนี้...เหมือนวันนั้นจริงๆ ด้วย...ชั้นจำได้สมัยเรายังเป็นคู่หูกัน แต่ว่า...ใช่สิ เป็นธรรมดาที่เธอจะเกลียดชั้น

ก็ชั้นเป็นผู้ร้ายฆ่าคนเป็นฆาตกรแถมชั้นเป็นคนทำให้เธอตายอีกด้วย แต่ทำไมชั้นทำไมเจ็บปวดหัวใจ

หรือจะเป็นอย่างเธอว่าชั้นไม่ใช่ผู้ร้ายที่ฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็น อย่างน้อยที่สุดชั้นก็มีหัวใจงั้นหรือ

แบรนดี้ไม่สิ มินามิ ฮิคาริ เธอก็เหมือนชั้นเป็นเด็กมีความสามารถ และทางองค์กรก็ให้การอุปการะเลี้ยงดูเพื่อทำงานให้องค์กร

แต่ชั้นไม่เหมือนเธอทุกอย่างหรอกนะ ชั้นถูกพ่อแม่ที่เป็นคนในองค์กรฝึกฝนการฆ่าคนตั้งแต่เล็กโดยเริ่มจากแมว!!!!

เธออาจหัวเราะเพราะมันเป็นแค่แมวตัวหนึ่งเท่านั้น แต่สำหรับคนไม่มีเพื่อนอย่างชั้นมันเป็นเพื่อนคนแรกของชั้น

ชั้นยิงมันทิ้งตอน5ขวบ ตอนนั้นร้องไห้ใหญ่เลย แต่หลังจากนั้นชั้นก็ไม่ร้องไห้อีกเลย แม้แต่งานศพพ่อแม่ชั้น!!!

แล้วทำไมตอนที่เธอกำลังจะตายไปต่อหน้าต่อตา ชั้นถึงอยากร้องล่ะ เพราะอะไร ตอนนั้นเหมือนจะร้องแต่ก็ไม่ร้อง

แต่แทนที่เธอจะโกธรชั้นที่ทำให้เธอต้องเป็นอย่างนั้น ทำไมถึงยิ้มล่ะ .เพราะอะไรหรือแบรนดี้ บอกชั้นหน่อยสิ

แต่เธอก็น่าจะใช้ชื่อปลอมเหมือนอย่างที่เบลม็อท ถ้าเป็นอย่างนั้นพวกFBIจะได้ตามรอยเธอได้ยากหน่อย ไม่งั้นชั้นก็ไม่ต้อง

เพราะเธอใช้ชื่อจริง เธอถึงได้โดนพวกFBIตามรังควานจนเธอต้อง.ขอโทษนะ ชั้นผิดเองถ้าชั้นมาเร็วอีกซักนิดเธอก็ไม่ต้องตาย แต่เธอเชื่อมั้ยวันนั้นทางองค์กรก็มีคำสั่งให้ชั้นเก็บเธอเหมือนกัน แต่วันนั้นชั้นลังเลใจเป็นครั้งแรกเลนนะเนี่ย.

ส่วนคำสั่งนั้น มีเหตุผลข้อเดียวคือ ต้องปิดปากเธอก่อนที่พวกFBI จะใช้เธอสืบสาวถึงองค์กรแต่เธอก็ตายในหน้าที่

ในการทำงานครั้งสุดท้ายกับองค์กร ที่ต้องใช้ชีวิตตัวเองเข้าแลก แต่เธอก็ยังทำจนเธอ.ต้องตาย

..

<< File 2

File 4 >>

One-shot / เรื่องสั้น Series / เรื่องยาว Poem / กลอน Dark Zone

Home  /  Update  /  Just so Story...  /  Novel Game  /  Doujinshi  /  Crazy art  /
โรงน้ำชา CJR  /  Have a look!!!  Crazy things  /  Link